Today’s topic:yellow brick road (angus&julia stone

The AMM: Australian Mayo Message

It’s the final AMM. Ready, Set, Go .. Faster dan ik dacht begeef ik me nu al in Hong Kong. Met een tijsdsplanning om even mijn laatste uurtjes ‘wachtend’ op Sydney airport in te vullen met mijn laatste blog bericht. Het moment aankomst op het vliegveld Sydney liep even anders dan verwacht met nogal wat hassle; het begon met een overgewicht HANDBAGAGE … inderdaad een omgekeerde wereld als ik even vermeld dat mijn gigantische backpack maar liefst 3 kilo onder gewicht zat. Dus overpakken. En ondertussen dat ik mij hiermee bezig hield werd er gezocht naar mijn vlucht. En die stond tot Hong Kong en geen vervolg. Na wat telefoontjes toch een vlucht naar London. En dan London volledig uitchecken en me weer inchecken.
En na 9 uur zit ik nu op het tapijt van Hong Kong airport in de ‘free wifi zone’, te wachten voor mijn volgende aansluiting van 13 uur vervolg; bijna op de helft zullen we maar zeggen!
Voor ik nog even begin met een sentimentele pen nog even in vogelvlucht mijn laatste avontuur Sydney. Start off with amour; picknicken onder de lichtjes van Darling Harbour, IMAX, rode wijn, musea, rennen in de regen, flat white in Surry Hills (@ The Wall Café; best spot to start of weekend) en sluit ik af met; ‘what happens in Australia, stays in Australia’.
So moved I futher on to festival hoppen van VIVID (amazing verlicht rooftop Opera House, optredens in Opera House, volgde ik de vuurtoren door verlicht Macquire st) tot Biennale Sydney (kunst en expedities en free ferry to Cockatoo Island) en Paddy’s Market voor dan final dat lijstje met souvernirs afstreepsessie.
Van een ‘studentenhuis’ hostel dejavu gold-old-times Breda met “Mad Monday”, “Movie-Night” en “Games Night”, histerische verhalen en briljante quotes naar lang weekend met Tho & Fay. Met Glebe Markt, Campos Coffee (new flavor: Sparkling Long Back; last for best; that’s why I love Sydney), Sweet Saturday Ivy, lazy-Sunday breakfast in Surry Hills (@ the book kitchen & THE BAKERY in Bourke st.), poging tot whale watching end up in visiting Mission Impossible II locatie, hop ik nog even op de boot maandag naar Manly voor een het laatste ‘Aussie Eef & Mayo moment’, tot laatste girls-avondje Fay & Mayo met girls-talk sushi (Sumi Amo; dat zelfs op maandag packed is), Ugly Betty tot mijn allerlaatste ochtend met Tho en mijn Long Black (@ Star Black Pastry; hidden secret of Newtown).

Maar Australie nu verlaten na 7 maanden ligt dit land nu links van mij. Ik heb afscheid genomen van iets heel moois. Ik heb mijn reis door dit land gereisd zoals ik het wilde. Ik heb mijn reis invulling gegeven als backpacker, als semi-local in Sydney, als vrijwilliger voor het creeren van een wereld van verschil, als brand-addict van koffie, als wwoofer met een kijkje in de Australische keuken. Ik ontmoette reizigers en Australiers met hun levensstijl, dromen en idealen. Een beetje van dit en een beetje van dat. En dat is Australie zeker. Een fascinerend land met zoveel van alles wat en voor iedereen iets. Het is hier allemaal. Soms wat meer verstopt maar als je op zoek bent en je eigen pad volgt zul je jouw dingen van je reis zien die onvergeteliijk zijn voor jou en jouw reis maken!

En zal ik dan veranderd zijn is gaat er door je hoofd misschien. Mijn haar is gegroeid. Ik had een tintje, en laat ik vooral ‘had’ benadrukken want met een goede winterjas en een verkoudheid kan ik de titel ‘bleek’ nog net aan me voorbij laten gaan. Ik heb het Leger des Heils als gever vaker bezocht dan dat ik heb gefietst in Australie. De inhoud van mijn gedragen rugzak is veranderd. Ik ben een Aussie icoon rijker. Afgezien van al dat geeft reizen met jezelf ook een spiegel naar jezelf en je leven. Niet altijd even makkelijk. In het begin zag ik door de bomen het bos niet van die schreeuwende brochures, al die opties en mogelijkheden in een land dat zoveel te bieden heeft. En dan de mooie verhalen van de mensen die je ontmoet. Keuzes maken is toch wel het allermoeiiljkst in je reis. Je leert dus gewoon DOEN en vooral veel genieten van NU. In mijn reis is afstand relatief geworden en met dat gegeven miste ik 1 ding op mijn reis en dat was een stappenteller of kilometerteller. En maak ik even een persoonlijk uitstapje naar Barbara; Lyon is echt heel dichtbij hoor

Ik zag heel veel zonneschijn en gaf veel zonneschijn want op mooie plekjes en mensen die ik ontmoette gaf ik mijn spreuk mee ‘smile and the world smiles back at you’. En als de wereld voor je open ligt staat die inspiratiebron open voor nieuwe ideeen en creativiteit. Een mooi to-do lijstje zit al mijn handbagage.

Het is nog even niet te bevatten dat alles nu een herinnering is in mijn hoofd en grotendeels op foto’s. (meteen maar even een kanttekening want soms was ik mijn camera ‘vergeten’, gewoonweg even niet bij me of met een lege batterij, en dan mijn laatste weekje in Sydney hield het op met het vastleggen van ‘emoties’.) Afscheid nemen waar dan ook is altijd moeilijk als het je heeft geraakt en iets moois heeft toegevoegd aan je leven. Tegelijkertijd zeg ik vaarwel tegen iets moois en kijk ik ook weer uit naar dat plekje in de wereld dat vol is met familie en vrienden; thuis.

Een stukje poetisch sentiment wellicht na het lezen van dit berichtje men diegene die mijn pen wel kennis dit gewoon just mayo-stijl om af te sluiten. En om dan echt af te sluiten wil al die lieve familie en vrienden bedanken voor hun berichtjes, smsjes, mailtjes met een moment dat ons weer even verbindt heel dichtbij alsof afstand niet bestond.

Met een final call voor London bestemming ga ik weer het vliegtuig in! Ik ben om 3 uur lokale tijd ‘thuis’ voor de verjaardag van mijn zusje; hieperdepiep hoeraaa Essie en taartje eten!

Keep on sparkling,

SPM
Sparkling Mayo - add a little sparkle to your life

SPM weetje: mijn Nederlandse nummer is weer in de lucht vanaf 10 juni. Mijn Australische trouwens ook, it’s mix of ‘a little bit of that and a little bit of this’.

Keep in mind: ‘SMILE AND THE WORLD SMILES BACK AT YOU’